ای کرده فریبنده جهانت گستاخ می آیی و می روی در او پهن و فراخ گوی نرسد مرگ به من؛ چون نرسد؟ نه پای وی آبله، نه کفشش سوراخ

ای کرده فریبنده جهانت گستاخ می آیی و می روی در او پهن و فراخ گوی نرسد مرگ به من؛ چون نرسد؟ نه پای وی آبله، نه کفشش سوراخ